WINNAAR INDIE AWARD voor BESTE BOEK!!

YES!

Afgelopen zaterdag won De Schepping van Michael de Indie Award voor beste boek, gekozen uit de shortlist van 3 boeken die voortkwam uit de longlist van >70 boeken! Deze award voelt als een prachtige beloning voor de jarenlange noeste arbeid die het kost om een boek te (leren) schrijven. Je kunt het bestellen via de site van @bestelbijdeauteur , er in de boekhandel om vragen of het lenen bij de bibliotheek – of uiteraard mij een berichtje sturen!

Publicatie ‘Louter Jaro’ bij Tijdschrift Landauer

Tot Jaro Timmermans verbazing was alles weer gelukt die ochtend. Hij had zijn oogleden tijdig van elkaar gekregen. In de badkamerspiegel had iemand hem aangekeken die voor zijn terminale broer kon doorgaan. Even had hij getwijfeld of hij de dag wel aankon. De wallen onder zijn ogen wierpen ernstige twijfels op; zijn brein leek met prikkeldraad omwikkeld; tussen zijn lamlendigheid en tijdig in de tram zitten lag een oceaan van onuitvoerbaarheid – en toch had hij zich over alle hindernissen heen gezet. Tijdens het douchen kreeg hij er zelfs een beetje zin in. De wegligging van zijn scheermes was subliem. Met iedere stoppel viel wat lusteloosheid van hem af. Hij had zelfs nog tijd voor een pizzapunt van gisteravond en een kopje koffie. Twee minuten voordat de tram vertrok zat hij al en nu, terwijl de lentezon monter in de cabine scheen en Jaro voor het eerst in lange tijd eens zin had in de werkdag, besefte hij pas dat hij nog naakt was.

Lees verder via de link: https://tijdschriftlandauer.nl/proza/michael-kaptein/

Nieuwe cover ‘De Schaduw van de Piramide’

Laatst noemde iemand de novelle ‘De Schaduw van de Piramide’ mijn debuut. Daar had ik nooit over nagedacht. Het is een novelle die ik min of meer tegelijk met mijn roman De Schepping van Michael op Kobo heb gepubliceerd – meer met het idee dat het in mijn laptop stond en goed genoeg was om online te zetten, dan om ’te debuteren.’ Maar strikt genomen had ze gelijk: De Schaduw van de Piramide is mijn debuut. En tot voor kort met een eigen gemaakte, amateuristische cover. Daar moest verandering in komen, dus ik vroeg Yvoire Books of ze een nieuwe kon ontwerpen. Met het resultaat ben ik heel erg blij en ik hoop dat deze, meer tot de verbeelding sprekende cover weer wat nieuwe lezers oplevert.

Je kunt de novelle lezen/kopen op Kobo en Bol: https://www.kobo.com/nl/nl/ebook/de-schaduw-van-de-piramide

Over het genre van ‘De Schepping’

Kunnen vertellen wat voor boek je hebt geschreven is een essentiële kwaliteit voor een schrijver. Helaas is het ook iets waar ik slecht in ben. Ik vroeg me deze week af of dat aan mij ligt, of ik gewoon moeilijk doe en zoals vaker het geval is in ellenlang gewik, geweeg en gedraai verzand tot alles troebel is geworden en niks meer duidelijk is. Of misschien is mijn boek écht lastig in een hokje te vangen.

In een post over self-pubben las ik hoe belangrijk het is dat de lezer direct aan de kaft ziet wát het voor boek is. Ik realiseerde me dat dat voor ‘De Schepping’ niet het geval is. Geen herkenbare thriller- of feelgoodkaft waar de lezer er al duizend van heeft gezien. Dat zou een marketingtechnische fout zijn. Ik begrijp de redenatie, toch vind ik het onzin. Zelf lees ik zelfden of nooit boeken waarvan de kaft in zo’n mal past. Ik wil me juist afvragen wat er achter die kaft zit, niet al de helft kunnen voorspellen. En uiteraard geldt die wens ook voor mijn schrijverschap: boeken schrijven die gelaagd zijn en verrassen.

Een van mijn favoriete boeken is Annihilation van Jeff Vandermeer. Een verhaal dat geïnspireerd is op The Colour out of Space van H.P. Lovecraft. Je zou het Cosmic Horror of Weird Fiction kunnen noemen, maar het boek van Vandermeer is veel meer dan dat. Hoewel de gebeurtenissen in Annihilation bovennatuurlijk zijn, zitten er psychologische en filosofische lagen in die in een ‘gewone’ literaire roman niet zouden misstaan. In mijn ogen gaat het boek vooral over het Totaal Andere – iets dat door zijn onbevattelijkheid weer aanhaakt bij de Cosmic Horror van Lovecraft en de existentiële angst die uit zijn werk wasemt. Maar iedere lezer zal iets anders in Annihilation zien – en dat is nou juist de kracht van het boek. Het is een stuwende, vervreemdende, literaire, psychologische, filosofische Cosmic Horror/Weird Fiction roman – maar goed, zo’n beschrijving gaat tegen de marketingregels in. Het moet wel kort en krachtig blijven.

Toch zou ik De Schepping van Michael ook het liefst op die wijze beschrijven. Het was in ieder geval mijn doel om een gelaagd boek te maken. Iets waarin de lezer steeds door wil lezen – maar geen thriller die enkel om de spanning gaat. Een boek dat de worsteling met nihilisme, trauma en angst in gebeurtenissen uitdrukt die rechtstreeks uit een droom lijken te komen. Iets waarbij je na de laatste zin nog twee uur nodig hebt om bij te komen en alle invalshoeken als een caleidoscoop door elkaar draaien. En dat het liefst in zinnen die donderen en bliksemen in de geest van wijlen Cormac McCarthy en William Gay.

Misschien heb ik het mis, maar in het Nederlandse boekenlandschap lijken er geen bruggen te liggen tussen literatuur en het horror- en weird fictiongenre. Toch is het de liefdesbaby van Thomas Olde Heuvelt en Tommy Wieringa die mij het meeste trekt. Wellicht dat dit ook direct de kortste beschrijving van De Schepping van Michael is. Het eindoordeel over die liefdesbaby laat ik verder aan de lezer.

Paperback De Schepping van Michael

Aan het begin van het jaar publiceerde ik via @kobowritinglife de roman De Schepping van Michael als ebook. Na twintig jaar zweten en zwoegen op teksten wist ik hoe ik een boek moest schrijven, hoewel ik geen idee had hoe ik een boek moest publiceren. En zonder contacten bij een uitgever leek het me vrij kansloos manuscripten te gaan versturen en maar te gaan wachten. Bovendien is het boek moeilijk binnen een genre te vatten en had ik geen idee bij wélke uitgevers ik kans zou maken. Dus ik dacht: Fuck it, ik doe het zelf. Plots stond daar een eerste (fantastische) recensie op Hebban. Iemand had daadwerkelijk de moeite genomen het te lezen. Het gaf me de moed een paar boekenbloggers te benaderen met de vraag of ze het ook wilden lezen. Het boek scoorde steevast goed en een volgende stap was een papieren versie. Dat bleek heel wat meer voeten in de aarde te hebben dan ik vermoed had… Maar dankzij @hannie.vandenberg kreeg de destijds door mij in elkaar geflanste cover een professionele versie en werd de tekst opgemaakt voor druk. Dit weekend werd er een doos boeken bezorgd. Een magisch moment. Wil je er een? Stuur me een DM of bestel ‘m via boekenbestellen (zie linktree in bio Instagram). Het boek is inmiddels ook te bestellen in de boekhandel.
Alle reviews zijn te lezen op Hebban en Goodreads, zie linktree in bio. Enthousiast en wil je een reviewversie? Stuur me een berichtje!

Review van Books and Macchiatos

Marcella van Books and Macchiatos schreef een mooie review van De Schepping van Michael!

Ondertussen wordt er hard gewerkt aan een papieren versie, hopelijk snel bestelbaar online, in de boekhandel en op deze site. In de tussentijd blijft het boek als ebook te koop bij Kobo en Bol

https://booksandmacchiatos.com/recensie/de-schepping-van-michael/

Harland Awards 2022

Ondanks een chaos waarin poepluiers en slapeloze nachten de boventoon voerden, wist ik vorig jaar nog een verhaal te schrijven voor de Harland Awards. ‘De Melktand’ haalde de shortlist en eindigde op de 9e plek. Ik was aangenaam verrast dat jurylid Gerthein Boersma mijn verhaal in de comments onder de uitslag noemde:

‘De Melktand van Michael Kaptein vond ik een mooie en evocatief geschreven meditatie op rouw, opererend op een abstractieniveau dat ik bij veel andere verhalen miste.’

Ik kan weer even vooruit met zo’n compliment.

Ondanks dat ik meedoe aan de Harland Awards zie ik mezelf niet als sci-fi-, fantasy-, of hororschrijver, maar als literair schrijver die graag elementen uit die genres gebruikt. Het voelt alsof ik me wat buiten het gebied beweeg dat de Harland Awards behelst. Niet iedereen binnen die wedstrijd vindt mijn stijl van schrijven te pruimen en niet iedereen kan iets met literaire thema’s. Maar ik houd nu eenmaal niet van strikte genre-grenzen (die zijn voor boekverkopers en uitgevers van belang, niet voor de schrijver zelf!) en wil me niet laten beperken door wat voorgeschreven staat. Schrijvers en kunstenaars zijn er om grenzen te slechten, niet om ze aan te brengen. Dus misschien volgend jaar weer een verhaal – en hopelijk weer op dat hogere abstractieniveau.

Voor geïnteresseerden publiceer ik ‘De Melktand’ onder ‘Proza’ op deze site.