Mijn substack Synaps obscura is nu online. Hier zal ik met enige regelmaat – maar niet te vaak – een verhaal delen, voornamelijk in het (literaire) weird fiction en horror-genre. Je abonneren op mijn substack is gratis en kan zonder account, gewoon met je emailadres, via onderstaande link.
Publicatie in Amai Magazine
In Amai Magazine verschenen de beste Instagram-gedichten van afgelopen jaar. En mijn inzending werd geselecteerd! Je kunt het magazine hier bestellen.
Draad
Wat als het leven niets meer is
dan een dans op een vals ritme,
een marionet die springt,
boven een grillig valluik?
Wat als ieder reiken wordt weggeblazen,
als de tijd slechts een stille dief is
die met zachte vingers alles wist—
de pilaren, tempels, geschriften vol kennis.
En toch, wat als de afgrond een akker is,
waaruit het leven zijn vorm schept?
Wat als de schaduw die alles overtrekt,
een spiegel is, die ons leert kijken?
Wat als iedere keuze een gebied opent,
gevormd door wat uitgesloten werd?
Wat als streven, hoe ijdel ook,
de enige betekenis is?
Misschien zijn wij slechts trekpoppen,
maar kijk, hoe mooi die draad beweegt—
kijk hoe we dansen
karkassen aan een draad van hoop.
‘Vis’ in De Optimist
Literair tijdschrift De Optimist publiceerde onlangs het korte verhaal ‘Vis’.
‘Hij was laat, toch stond hij stil op de drempel. De hemel was één vormloze massa wolken, de dreiging van een stortbui constant in het grauw verscholen. Hij keek omlaag. Daar lag iets, nat en glibberig alsof het uit die massa wolken naar beneden was gestort. Hij keek op, staarde naar de hemel, knipperde met zijn ogen en vroeg zich af of hij wel koffie had gehad. Toen hij weer naar beneden keek, lag hij er nog steeds: een vis, een hele vis, zo groot als zijn arm.’
Lees verder via de link: https://www.deoptimist.net/2025/04/vis/
Interview
Boekrecensiesblog deed een interview met me naar aanleiding van De Schepping van Michael en de Indie Award:
Interview De Gelderlander over de Schepping en de Indie Award
WINNAAR INDIE AWARD voor BESTE BOEK!!
YES!
Afgelopen zaterdag won De Schepping van Michael de Indie Award voor beste boek, gekozen uit de shortlist van 3 boeken die voortkwam uit de longlist van >70 boeken! Deze award voelt als een prachtige beloning voor de jarenlange noeste arbeid die het kost om een boek te (leren) schrijven. Je kunt het bestellen via de site van @bestelbijdeauteur , er in de boekhandel om vragen of het lenen bij de bibliotheek – of uiteraard mij een berichtje sturen!

Dubbele plek op shortlist Indie Awards
Zowel in de categorie ‘beste boek’ als in de categorie ‘meest memorabele personage’ sta ik op de shortlist voor de Indie Awards. De longlist bestond uit bijna 80 boeken, de shortlists ieder uit 3.
Ik ben lekker bezig.
Publicatie ‘Louter Jaro’ bij Tijdschrift Landauer
Tot Jaro Timmermans verbazing was alles weer gelukt die ochtend. Hij had zijn oogleden tijdig van elkaar gekregen. In de badkamerspiegel had iemand hem aangekeken die voor zijn terminale broer kon doorgaan. Even had hij getwijfeld of hij de dag wel aankon. De wallen onder zijn ogen wierpen ernstige twijfels op; zijn brein leek met prikkeldraad omwikkeld; tussen zijn lamlendigheid en tijdig in de tram zitten lag een oceaan van onuitvoerbaarheid – en toch had hij zich over alle hindernissen heen gezet. Tijdens het douchen kreeg hij er zelfs een beetje zin in. De wegligging van zijn scheermes was subliem. Met iedere stoppel viel wat lusteloosheid van hem af. Hij had zelfs nog tijd voor een pizzapunt van gisteravond en een kopje koffie. Twee minuten voordat de tram vertrok zat hij al en nu, terwijl de lentezon monter in de cabine scheen en Jaro voor het eerst in lange tijd eens zin had in de werkdag, besefte hij pas dat hij nog naakt was.
Lees verder via de link: https://tijdschriftlandauer.nl/proza/michael-kaptein/
Nieuwe cover ‘De Schaduw van de Piramide’
Laatst noemde iemand de novelle ‘De Schaduw van de Piramide’ mijn debuut. Daar had ik nooit over nagedacht. Het is een novelle die ik min of meer tegelijk met mijn roman De Schepping van Michael op Kobo heb gepubliceerd – meer met het idee dat het in mijn laptop stond en goed genoeg was om online te zetten, dan om ’te debuteren.’ Maar strikt genomen had ze gelijk: De Schaduw van de Piramide is mijn debuut. En tot voor kort met een eigen gemaakte, amateuristische cover. Daar moest verandering in komen, dus ik vroeg Yvoire Books of ze een nieuwe kon ontwerpen. Met het resultaat ben ik heel erg blij en ik hoop dat deze, meer tot de verbeelding sprekende cover weer wat nieuwe lezers oplevert.
Je kunt de novelle lezen/kopen op Kobo en Bol: https://www.kobo.com/nl/nl/ebook/de-schaduw-van-de-piramide

Over het genre van ‘De Schepping’
Kunnen vertellen wat voor boek je hebt geschreven is een essentiële kwaliteit voor een schrijver. Helaas is het ook iets waar ik slecht in ben. Ik vroeg me deze week af of dat aan mij ligt, of ik gewoon moeilijk doe en zoals vaker het geval is in ellenlang gewik, geweeg en gedraai verzand tot alles troebel is geworden en niks meer duidelijk is. Of misschien is mijn boek écht lastig in een hokje te vangen.
In een post over self-pubben las ik hoe belangrijk het is dat de lezer direct aan de kaft ziet wát het voor boek is. Ik realiseerde me dat dat voor ‘De Schepping’ niet het geval is. Geen herkenbare thriller- of feelgoodkaft waar de lezer er al duizend van heeft gezien. Dat zou een marketingtechnische fout zijn. Ik begrijp de redenatie, toch vind ik het onzin. Zelf lees ik zelfden of nooit boeken waarvan de kaft in zo’n mal past. Ik wil me juist afvragen wat er achter die kaft zit, niet al de helft kunnen voorspellen. En uiteraard geldt die wens ook voor mijn schrijverschap: boeken schrijven die gelaagd zijn en verrassen.
Een van mijn favoriete boeken is Annihilation van Jeff Vandermeer. Een verhaal dat geïnspireerd is op The Colour out of Space van H.P. Lovecraft. Je zou het Cosmic Horror of Weird Fiction kunnen noemen, maar het boek van Vandermeer is veel meer dan dat. Hoewel de gebeurtenissen in Annihilation bovennatuurlijk zijn, zitten er psychologische en filosofische lagen in die in een ‘gewone’ literaire roman niet zouden misstaan. In mijn ogen gaat het boek vooral over het Totaal Andere – iets dat door zijn onbevattelijkheid weer aanhaakt bij de Cosmic Horror van Lovecraft en de existentiële angst die uit zijn werk wasemt. Maar iedere lezer zal iets anders in Annihilation zien – en dat is nou juist de kracht van het boek. Het is een stuwende, vervreemdende, literaire, psychologische, filosofische Cosmic Horror/Weird Fiction roman – maar goed, zo’n beschrijving gaat tegen de marketingregels in. Het moet wel kort en krachtig blijven.
Toch zou ik De Schepping van Michael ook het liefst op die wijze beschrijven. Het was in ieder geval mijn doel om een gelaagd boek te maken. Iets waarin de lezer steeds door wil lezen – maar geen thriller die enkel om de spanning gaat. Een boek dat de worsteling met nihilisme, trauma en angst in gebeurtenissen uitdrukt die rechtstreeks uit een droom lijken te komen. Iets waarbij je na de laatste zin nog twee uur nodig hebt om bij te komen en alle invalshoeken als een caleidoscoop door elkaar draaien. En dat het liefst in zinnen die donderen en bliksemen in de geest van wijlen Cormac McCarthy en William Gay.
Misschien heb ik het mis, maar in het Nederlandse boekenlandschap lijken er geen bruggen te liggen tussen literatuur en het horror- en weird fictiongenre. Toch is het de liefdesbaby van Thomas Olde Heuvelt en Tommy Wieringa die mij het meeste trekt. Wellicht dat dit ook direct de kortste beschrijving van De Schepping van Michael is. Het eindoordeel over die liefdesbaby laat ik verder aan de lezer.
